Susmak

Bazen susmak en büyük çığlıkların başlangıcı.
Susarsın yutkunursun boğazın düğüm düğüm midende kramp susarsın.
Belki çok şey söyleyip gemileri değil iskeleyide yakmak istersin ama susarsın.
Yangında kül bırakmayıp atıp tutanları boş vaatler verip seni salak yerine koyanlara susarsın.
Aslında bilmezler eylemin en büyüğünü yaparsın ‘ da anlayıp anlamamazlığa gelirler.
Sende yerinde tepinir ortadan çatlarsın ama susarsın.
Susan yüreğin değil aslında kırmaktan korkarsın hadi boş ver geç dersin.
Şunu unutmayın aslında insana en büyük eziyettir susmak.
Kimi zaman dersin susma sustukça sıra sana gelecek diye ama yine susarsın.
Bilirsin karşında’kinin çiğeri kaç kuruş olduğunu o bilmediğini sanar senin öylede bilsin dersin geçersin.
Hep böyle boş yere geçer dersinde en sonunda kendinden geçer gidersin farkına varamazsın.
Zaman herşeyin ilacı deyip sustuğun günleri hep erteler durur böyle teselli bulursun.