Gönlümün Başkenti

Güneşim eşlik ediyorsun, kahveme

senin hayalin ile dolup taşar gönül lisanım bambaşka tadı herşeyin, yollarımın sana çıktığı günleri göreceğim, şüphem yok yürekten yüreğe duamsın!

Issızlık içinde dahi çoğunluğumsun yalnız değilim, hayal hayalin ile yaşıyorum.

Geleceğini biliyorum hiç umudum tükenmedi, bir kahvenin ne kadar lezzetli olduğunu muhabbeti bilenlerin bileceğini biliyorsun, seni usanmadan dinlemek gibi hayallerim var!

Ben susayım sen konuş fazlaca yazdım seni doya doya değil mi?

Senin konuşman gerekiyor zamanı geldi değil mi ?

Asil hayalim nerelerde olduğunu bilmiyorum.

Amma ve lâkin yine yerin “Gönlümün başkenti” ve burdan başka yere geçiş yapma yerin fazlası ile güzel sevgilim…

Gönlümde bilmediğim birinin heykelini taşımak inan zor elbette, inan bakıp bakıp özlem gideriyorum.

Varmışcasına yokluğuna münhasır neler geldi geçti sensizliğin zirvesine neler yazıldı duydun mu ?

Hayal hayalim; nasıl güler şimdi gözlerin içten içe bahar bahçe muhabbetin ile güler açar yürek evimde

Halbuki biliyorsun hani severim gülmeyi hele ki senin gülüşlerin.

Ah gülmek en çok seven sevilenlere yaraşır elbette cennet yürekli asil hayal hayalim…

Senin canın benim canım ise canım hayal hayalim yokluğun gurbetim nerelerdesin canına yandığım,

Gül cemaline özlemim bilmediğin, tanımadığın, hayal ettiğin birini özlemek; gerçekte yok olanı var etmek kadar zor, elbette seni inşaa ediyor, gökyüzünde ruhunu nakış nakış işlendiğine ve mutlak yüreğin yüreğimi sağanak sağanak yağacağı aşk-ı derun yağmurlarına tutulacak elbet günün birinde sevgilim…

Düşünüyorum olduğun yerin ne kadar şanslı olduğunu; sana bakan her gözün yerinde olmak gibi tutkulu isteklerim var elbette “her şeyim ol ve herşeyin olayım”.

Sevmek her şeye dahil ise elbette seviyeli, ne bileyim hayal hayaline yazmak değil artık, yaşamak gibi tutkulu isteklerim var seni senin ile yaşamak istiyorum, elbette ikimiz de hak ettik zaferi ve biliyorsun zafere giden her şey mübahtır sevgilim …

Azın karar, çoğun zarar olduğu öğretildi elbette bizlere; ben seni ise kısık gönül ateştinde pişen kahveme denk seveyim, ne bileyim çılgın bir ruha sahip isen sevginin ilerisi berisi yok ki belki cancanım en güzeli kırmadan kırılmadan, dökmeden dağıtmadan, “sevelim sevilelim sevgilim”…

Her zamanki yerimde balkon sefasinda ruhumuzun eşsiz manzarasına nazır TRT nağme dinlerken “seni senin ile yaşamak gibi tutkulu isteklerime iştiyak gülen hayal suretine her kelâmım bâki selam sevgilim”…