Ey Evlat

Kaybolmasın göz yaşların dalgalarda, o dağ korur yine seni uzaklarda bir yerde.

Üzülme hiç vicdanın rahatsa eğer. Dua et ardından dünya böyle.
İçinde kalbinde anılarında yaşat ki ölümsüz olsun içindeki o sonsuz sevgi senin.
Yanma yaralama yüreğini ağlama akıtma göz yaşlarını hani kıyamaz’dı ya o baba senin akan göz yaşlarına.
Hani ne vasiyet etmiştim sana dik duracak ayaklarının üstünde bana yakışan evlat olacaktın.
Sakın kırma kolunu kanadını, Bak gökyüzüne ben uzaklarda bir yerde olacağım her zaman.
Şimdi büyüdün benim gidişimle, artık çoçuk değilsin kurtlar sofrasında yalnızsın bu dünyada.
Hep seni sevdiğimi düşün, düşün ki bir yerlerde sol tarafında hisset beni.
Hiç babalar ölür mü ben sende yaşıyorum aynaya bak kendinde beni göreceksin.
Yetmiyor’mu! bak ardımda sana dalım Çiçeğim kardeş bıraktım benim kolumdan onlara sarıl.
Sakın yanlız kalma evlat yüreğini kor ateşle dağlama karalara bağlama.
Olmuyor be babam sen gideli yüzüm gülmez gözlerim ağlar.
Boğazım düğüm düğüm sol tarafında bir acı sorma gitsin.
Dik dur diyorsun ya gel gör bir halimi beş dakika kal yüreğimde beni anlarsın.
Senin gidişinle yüreğinde kuşlar ötmez oldu dilimde sevgin kor türkü oldu.
Kızma bana biliyorsun biraz asiyim sana, sorardın anama kime benziyor oda sana derdi.
Özlüyorum seni yokluğunda kayboluyorum dünya aleminde inan bir görsen halimi acırsın halime.
Düşkünmüyüm hayır aç açıktamıyım hayır, sensiz üşüyorum evet karnım aç sensiz boğazımdan lokma geçmiyor.
Bir gidişinle içimde koptu kıyamet, tek tesellim mahşerde buluşacağız diye ayakta sen dedin dediğin için duruyorum.
Biliyorsun bende sana söylemiştim yıkarım ortalığı diye ortalığı yıkmadım sana yakışan evlat olayım diye .
Ama kendimi yaptım içimde yıktım kırdım sesiz çığlıklar içinde birde gel bana sor acıyor mu acıyor..
Bak şimdi yağmur yağıyor yaz günü, İzmir ağlıyor senin için ben ne yapayım.
Ey be cennetin koca yürekli babası.