Gülhayat Dönmez – Fethiye Ablaya Mektup

Fethiye Ablaya Mektup

Fethiye abla,

Paylaştığın bu fotoğraf-! ki anlatamadıkları anlattıklarından daha çokk… -mideme oturup sonra parçalanıp boğazımda düğümlendi. Senin sayfanda Asaf Koçak’ın bu fotoğrafını gördüğümden beri başım ağrıyor, mideme kramplar giriyor.

İçimde derin sızılar oluştu, kendime gelemiyorum. Ne olur basit solcu lafları diye beni yaftalama, malum o kadar çokki etrafımızda söylemi ve eylemi bir olmayanlar. Bu yüzden hiç yol alamıyoruz. Hiç hesap soramıyoruz.

Hesap sormak şöyle dursun bu katliamı gerçekleştirenler, aklayanlar, buna göz yumanlar çoktan yükünü yükleyip gitti. Kimi milletvekili kimi bakan, kimi başkan…devletin baş erkanları oldular. Bunları anlatsak fizana yol olur.

Bizse bir arpa boyu yol alamadık koltuk sevdaları yüzünden. Yalanlardan, yanlışlardan…

Doğruları ayağından aşağı çekip üstüne basmalardan, görmezden gelmelerden.

Bıkmadık solculuk oynamaktan, süslü laflardan, hak-hukuk-adalet kisvesi altında emek düşmanlığı yapmaktan. Yarın yine de sokaklara çıkacağız, Madımak’ın hesabını soracağız gerçekleşmeyecek bir çocuk umuduyla.

Çorum katliamı gibi, Maraş katliamı gibi… Bu güzel ülkemin karanlık geçmişinde, tarihin sayfalarında kara bir leke olarak kalacak. Biz yine de yapanları da aklayanları da affetmeyeceğiz kendimizce…

Diyecek daha çok sözüm var da, neyse…

Dostlukla, sağlıcakla kal abla. Hüseyin abiye selamlar.

UnutMadımaklımda.

Yazan: Gülhayat Dönmez