Düşe Kalka Öğrenmek…

Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadim on yıl bu evde? Bir gün bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de beni uyarmadı. İşte sonunda anlamsiz biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım..
Oğuz Atay ne güzel anlatmış Tutunamayanlar kitabında yanlış yaparım korkusuyla hiç bir şey yapmamayı.Neden bu kadar korkuyoruz hata yapmaktan. Yaşam zaten bu değil mi ? Düşe kalka öğrenmek? Acıdan beslenmeyip öğrenmek.

Gülsen ERTÖR
Sosyal Hizmet Uzmanı – Çift ve Aile Terapisti – Cinsel Terapist – Yas ve Travma Terapisti