Vefasız

Değiştin diye sitem ediyorlar…

Değişen benmiyim yoksa bunca yıl fedakarlık yapıp sürdürenmiydim ben…

Yorgunluk diyelim belkide herkese verdiğin değeri hep beni unuttuğun için olmasın…

Hep bir bahanesi olan senmiydin ey dost..

Her şeyi devletten beklemek gibi sen vergi ödemez sen devlet neylesin sana…

Kalp bu etten kemikten benimde bir insan olduğumu unuttun..

Duyguları olan her insan gibi mutluluğunu paylaşan acıyı sevdiklerimizle paylaştığımızı..

Mutluluklar paylaşıldıkça çoğalır destekte, acılar paylaşıldıkça azalır…

Hani göremiyorum nerelerdesin pardon bitmek bilmeyen işlerin sen yoğunsun..

Bazen insanlara kızıyorsun gelmiyor vefasız diye.,Acaba sen aynaya hiç baktınmı sordunmu kendine ben kimde nekadarım diye…

Değiştin diyorlar sakın gönül yorgunluğu vefasızlara dargınlık olmasın bunun adı…

Bundan böyle bende gemileri yaktım dostum…

Kim bende nekadar sa bende onda okadarım…

Artık üzülmüyorum kimse içinde takmıyor yanmıyorum artık..

Hiç öyle paralamıyorum kendimi..

Ben dosta dostluk olana ömrümü harcıyorum sadece…

Değiştin densede bana bir gün insanlar aslında ben aynı benim..

Gidene kibarca güle güle kalana eyvallah baş tacısın…

İnsanın ne zoruna gidiyor bilirmisiniz.! Beklediğin en yakın dosttan görmediğin vefa hiç beklemediğin insandan gördüğün vefa…

Boşver bundan böyle üzülme benim için kalbinde yok idim öylede kalsın…

Seni seviyorum diyenlerden öyle korkuyorum ki ne gelirse onlardan geldi şu garip gönlüme..

Gün olur beni sende anlarsın lakin şimdi ne söylesem boş, seninde saçına aklar düştüğünde beni yanında göremezsem üzülme işte bu sensin…