Ne Çâre

Lal olmuş sanki dilim, ne çâre anlatamam

Onca derdi çekerken kahkahalar atamam

İçimde isyanlar var, ellere gül satamam

Akmaz oldular artık, gözümden yaşlar benim.

Suskun kalmış yüreğim konuşamaz dilime

Anlatsam çare bulsa, melhem sürse gönlüme

Çekip toprağı örtsem acırlar mı halime

Akmaz oldular artık, gözümden yaşlar benim.

Sanki dersin ölüyüm, tutmaz kolum kanadım

Feri sönmüş gözlerim yıldızlar sayamadım

Ağu dolu dünyanın tadına doyamadım

Akmaz oldular artık, gözümden yaşlar benim.

Dertlerimi gizledim yine kendi içime

Halimden anlamazlar dönmüş başka biçime

Ağıtlarım sessizce gözyaşının suçu ne

Akmaz oldular artık, gözümden yaşlar benim.

Koyacak yerim de yok ağlar zavallı yürek

Hüzünler gelir bana sessizce yürüyerek

Tutsak olmuş ellerim kelepçelendi bilek

Akmaz oldular artık, gözümden yaşlar benim.

Zehra Eraslan – ADANA

Resim: Kilis \ Eski kervansaray