ÇOK YALNIZ KALDI SAĞLIK ÇALIŞANLARI

Çok yalnız kaldı sağlık çalışanları bu dönemde.
Hastalık bulaşmasın diye aylarca çocuklarını, annelerini, babalarını, sevdiklerini göremediler.
Onlardan uzak kaldılar.
Yoğun çalışma koşullarında çalıştılar.
Sık nöbetler, oraya buraya, başka servislere, başka hastanelere geçici görevler, triaj, filyasyon ve aşı görevleri derken düzenleri alt üst oldu.
İzinlerini kullanamadılar.
Yoruldular.
Tükendiler.
“Ekstra ücret veriyoruz”, “Döneri tavandan veriyoruz” diye halka açıklamalar yapıldı. Böylece “sağlık çalışanları çok para aldı” imajı yaratıldı. Ama aslında bu ekstra ücretler ya hiç verilmedi ya da hastanelerde üç beş bölüme verildi. Sağlık çalışanları arasında “sen aldın, ben almadım” tartışmaları oldu.
Moraller sıfırlandı.
Ama allahı var sağlık çalışanları bolca “Alkış” aldılar yani!
Bütün bunlar yetmezmiş gibi hastaların sağlık personeline şiddeti tam gaz devam etti.
Kimi dövüldü, kimi tehdit edildi, kimi şikayet edildi.
Bunca işlerinin arasında bile “Hemşire bize gülümsemedi” “Doktor bizim seruma bakmadı” “Ambulans geç geldi” diye şikayetlere savunmalar yazdılar.
Sağlıkçılar oturdukları sitelerde bile ötekileştirildiler. Acil bir sağlık sorunu olduğunda kapılarında yerle yeksan olanlar bile “Apartmanda sağlık çalışanları var, bize hastalık bulaştıracaklar” diye dedikodu yaptılar. Bazıları evlerinden çıkarıldı.
Bazılarından köşe bucak kaçarak yalnız bırakıldılar.
Çok yalnız kaldı sağlık çalışanları bu dönemde.
Kimisi yorgun geldi, evde işlerini yapamadı, eşi ile arası açıldı.
Kimisi bitkin geldi, evde sevdiğinin ufak bir hareketine sert tepki gösterdi, tartışma çıktı.
Kimi tükenmişti, sevdiklerine vakit ayıramadı.
Aile düzeni bozuldu kimilerinin…
Selver hemşire bunlardan sadece biriydi.
Eşinden ayrıldı, yeni bir hastaneye tayin oldu.
Olmadı.
Yeni düzeni onu mutlu etmedi.
Kendinde yaşamak için gereken enerjiyi bulamadı.
Bir başka ilde başka bir hemşire Ceylan da öyle…
İkisi de kendi hayatlarına son verdiler…
Çok yalnız kaldı sağlık çalışanları bu dönemde çok…
Başkalarına şifa olurken, kendilerine dermanları kalmıyor…
Hemşiremin sır intiharı” demiş gazete.
Sır değil aslında, kimse görmek istemedi o kadar…
Dr.Deniz Arslan
Egeli Hekimler Platformu










