Aşk Yedi Veren Gül Gibidir

İnsan gönlü yedi veren gül gibidir.
Hiç üzülme aşk bitti diye.
Aşk ateşinde yanan küllerinden yeşeriyorsun yeniden aşka.
Hiç bir aşk ölümsüz değil.!
Vazgeçilmez hiç değil giden gittiği yerde kalmıştır.
Hoşgeldin yeni aşk sol tarafıma baştacısın.
Üzülme kelebekler yine uçuşuyor kalbinde.
Heyecan dolu dizgin bahane yok kavga yok yaşasın aşk.
Bir geldin pir geldin.
Değmiyor be üstadım akıttığın onca göz yaşına.
Bilseydim bukadar ağlamaz bunca göz yaşı bunun için deyip geçiyorsun zamanla.
Ateşte elin yanınca ilk yandığı gibi acımıyor.
Yara bu yeni aşk ile Çabuk kapanıyor gönül yarası.
Yeterki merhem iyi olsun.
İnsan gibi geldik dünyaya bir kere insan gibi yaşamak gerek hakkını vererek.
Yaşa ki bedenin ruhunda razı gelsin senden.
Biliyormu insan kaç günlük ömrü var kaç gün şu garip gönlünde kelebekler uçuşacak.
Bırak herşeyi kendi yoluna su akar yolunu bulur.
Ve yeni aşkı sularken bu giden su.
Gönül açmayan tomurcuk gülleri öyle yeşeriyor ki sorma gitsin.
Sev be kardeşm aşkı dibine kadar yaşa ölümlü dünyada bir daha’mı geleceksin.
Aşk yedi veren güldür sadece sevmeyi bilen Gönülde tomurcuk açar.
Önce bir papatya olmuşsun bir sevgilinin gönlünde.
Sonra bir başka gönülde açamamış tomurcuk gül açmışsın.