İnsanlık, başından beri hep eylemci olmayı öncelik saydı. Birileri, kendini en iyi olanı yaptığına inandırdı ve en doğru olanı bildiği zannına kapılarak diğerini yok saydı. Kendimize benzemeyene öfke duyduk, yargıladık, benzetmeye çalıştık, nefret ettik hatta öldürdük. Böylelikle dünyanın çok daha güzel olacağını sandık ama oldu mu?
Yaşama; insana verilmiş tanrısal gücü yani sevgiyi uygulasaydık, tanrısal tohumu yeşertip burayı daha yaşanılır kılmış olacaktık. Bugün de hâlâ aynı şeyleri yapıp farklı sonuçlar bekliyoruz.
Aynaya bir bakalım, ne farkımız var temelde birbirimizden değil mi? Madde boyutundaki her şeyin gelip geçici olduğu da gün gibi ortadayken.
Gözlemci olmak; herkesin ve her şeyin oluşumuna izin vermek ve kendi görevlerimizin bilincine vararak, ordan varoluşa katkı sunmak muhteşem olmaz mı?
İşte, o zaman sonucu değiştirebileceğiz. Koşulsuz sevgidir bizleri güzel olana ulaştıracak köprü. Yollarımız farklı gibi görünse de aynı okulun farklı bölümlerindeki öğrenciler olduğumuzu hatırlayalım.
Kötü veya yanlış gibi gördüğümüz herkesi ve her şeyi O’nun varettiğini de hatırlayalım.
Özünde olanlarla, sonradan iliştirilenleri ayrıştırma vakti gelmedi mi sence?
www.havvaates.com
#BİZ #BİR #nlp #regrasyon #sevgi #kocluk #enerjiler #hipnoterapi #kelebeketkisi #farkındalık #yansıtmayansıma
Bu habere tepkiniz ne?
