Git

Rüzgarda açılan etekler gibi açılmış han kapısı …

Duvarları yüksek
atlamak geliyor içimden …

Senin yanın çıkmaz sokak
kullandığın kelimeler bile
benden eski kayboluyorum .

Düşlerde ağır
hayat terazisinde hafif çektiğimiz
bir ben kalıyorum

Harcına su katılmamış .

Kalleş zamanlarda dudağından dökülenler …

İdam sehpası resmini çiziyor yüreğimde …

Kapı han kapısı
boşuna haykırışlar

Yanında duyulmuyor
sus … Uzağı seç …

Farzet
ben sana gelmedim

Farzet ki
yalnızlığı seçtim … Git .

Alpaslan Durma