GİT (DE) MESİNİ ÖĞRENMELİYİM

Rüzgarda dağılan etekler gibi açılmış han kapısı

İçimde kaçma duygusu

Gözlerim nemli
pencere altı duvarı gibi

Sessizliği bozan ise
bir kedinin yumuşacık sesi

Senin yanın çıkmaz sokak
kullandığın kelimeler benden bile eski …Kayboluyorum

Düşlerde ağır …
Hayat terazisinde hafif çekilen bir ben kalıyorum harcına su katılmamış

Kalleş zamanlarda
dudağından dökülenler
idam sehpası resmi çiziyor yüreğimde

Kapı han kapısı
boşuna haykırışlar yanında duyulmuyor sus… Uzağı seç

Farzet
sana gelmedim
Farzet ki yalnızlığı seçtim … Git .

( İSKELE AŞIKLARI
Adlı yeni kitabımdan)