Bazen de yıldızlar durur insanlar kayar hayatımızdan

Öyle ayrılık dediğin kolay değil üstadım.
Çiğerlerin yanıyor kalbin acıyor gözlerin yüreğin ayrı acı ile ağlıyor.
Eğer ki gerçekten sevdiysen..?
Sanma ‘ki zaman geçince unuturum diye.
Öyle bir şarkı çalarki radyo trafikte araç kullanırken, bakmışsın Karşıyaka yerine Bornava’ya varmışsın..
Dedim ya feleğin tokadını yemek gibi aşk acısı ayrılığı.
Gününün güneşi karanlık olmuş gecelerin ise kabus..
Aşk acısından öldüm der öyle yaşayan ölü gibi gezersin..
Adın mutsuzluk soyadın kader olur..
Hep kaderim dersin üzülmedim diye mırıldanırken yaşarken ölmüşsün farkında değilsin.
Hani O. gülen yüzün kelebekler uçarken kalbinde.
Yüzün sararmış solmuş kalbin onsuz sanki durmuş çarpıntı bile yok..
Kolun kanadın kırılmış sanki elinden oyuncağı alınmış çocuk gibi..
Sevmeye tövbekar olmuş kafan yataktan kalkmaz sanki hastasın..
İşte aşk acısı ne sevip kavuşamayanlar duyduk intihar etmiş, ne sevenler gördük nasıl ayrıldı şaşırdık kaldık..
Aşk bu iki gönül sever kavuşur ise aşk, iki gönül kavuşamazsa efsane olur derler.
Bende bir muamma bir türlü adını koyamadım sende deki kalp yarası bant kapatmaz.
Ben diyeyim’ ki yaşarken eceli görmek böyle bir şey ayrılık acısına..